لیورپول قهرمان جزیره | طعم شیرین قهرمانی پس از سی سال

قرمز های آنفیلد بعد از گذشت سی سال قهرمانی سطح اول فوتبال انگلستان را کسب کردند و نوزدهمین قهرمانی شان را رقم زدند. حسرت سی ساله به پایان رسید،اکنون وقت شادی است، لیورپولی ها این هم آسمان طلایی بعد از طوفان

زمانی که در آوریل ۱۹۹٠ شاگردان کنی دالگلیش که همزمان هم سرمربی بود و هم بازیکن با پیروزی دو بر یک مقابل کویینز پارک رنجرز با گل های یان راش و جان بارنز هجدهمین قهرمانی لیگ انگلیس را به دست آوردند هیچکس فکر نمی کرد قهرمانی بعدی لیورپول در بالاترین سطح فوتبال انگلستان سی سال طول بکشد و به نوعی غیرقابل باور بود، اما روزگار غیرقابل پیش بینی است،هر اتفاقی که فکرش را بکنید رقم خورد ولی سال به سال خبری از قهرمانی قرمز های مرسی ساید نبود. رقیب سنتی لیورپول یعنی منچستریونایتد با فرگوسن و نسل طلاییش به پرافتخار ترین تیم لیگ برتر انگلیس تبدیل شد و شمار قهرمانی هایش را به بیست رساند. لیورپول در طی این سه دهه، سه بار قهرمان جام حذفی، چهار بار قهرمان جام اتحادیه، دو بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، یک بار قهرمان جام یوفا، سه بار قهرمان سوپر جام اروپا و یک بار قهرمان باشگاه‌های جهان شد، اما ته دل هواداران فتح لیگ جزیره بود. شکست های متعدد در کورس قهرمانی هم گریبانگیر لیورپول بود، فصل ۲٠٠٠_۲٠٠۱ آنفیلدی ها با ژرار هولیه در جدال با آرسنال ناموفق بودند و در انتهای فصل با هفت امتیاز کمتر نسبت به توپچی ها نایب قهرمان لیگ جزیره شد.

فصل ۲٠٠۸_۲٠٠۹ لیورپول با رافائل بنیتز که دوران خوبی را با این تیم گذراند و حتی قهرمان چمپیونزلیگ هم شد،چشم امید فتح لیگ جزیره داشت ولی بار دیگر قائله را واگذار کردند و این بار به منچستریونایتد آن هم با اختلاف چهار امتیازی که حسابی لیورپولی ها را ناراحت کرد. فصل ۲٠۱۳_۲٠۱۴ تراژدی ملال آوری که برای کاپیتان استیون جرارد رقم خورد و ماجرای لغزیدن جرارد و اشتباهی که مرتکب شد و باعث باز شدن دروازه شان شد پیش آمد و در انتهای فصل با ۲ امتیاز کمتر نتوانستند لیگ جزیره را فتح کنند و منچسترسیتی موفق به این کار شد البته هنوزم جرارد خودش را نبخشیده ولی همچنان محبوب دلهای لیورپولی ها است. اگر آن فصل لک لک ها قهرمان می شدند، برندان راجرز جایگاه بزرگی بین طرفداران پیدا می کرد اما سرنوشت چیز دیگری بود.

برای تیمی که تمام نقشه هایش نقش بر آب شده،بار ها زمین خورده،کشتی اش به گل نشسته و فصل ها در کورس قهرمانی شکست خورده و حسرتی سی ساله دارد فقط باید یک معجزه در کار باشد تا به همه روز های بد گذشته پایان بدهد و رویای میلیون ها هوادار را محقق کند.یورگن کلوپ نه پیامبر است،نه جادوگر اما کارهایی که برای لیورپول انجام داده دست کمی از جادوگری و معجزه نیست. هنگامی که سال ۲٠۱۵ از جمع زنبور ها جدا شد و به قرمز های مرسی ساید پیوست حتی خوشبین ترین هوادار لیورپول هم در مخیله اش نمی گنجید که کلوپ با لک لک ها تاریخ ساز باشد. یورگن در اوایل حضورش بین سرخ ها به فینال جام اتحادیه انگلیس و فینال لیگ اروپا راه یافت و در هر دو ناکام بود ولی پا پس نکشید و برنامه ریزی بی نظیری برای لیورپول انجام داد. او با جذب روبرتو فیرمینو،سادیو مانه و محمد صلاح مثلث آتشین خط حمله تیمش را ساخت و قطعه ای از پازلش را چید و سال ۲٠۱۸ با خرید ویرجیل فن دایک کمربند خط دفاعیش را محکم کرد. کلوپ بار دیگر خود را ثابت کرد و لیورپول را به فینال لیگ قهرمانان اروپا رساند اما فکرش را هم نمی کرد با اشتباهات کابوس وار هموطنش لوریس کاریوس تراژدی تلخ دیگری برایش رقم بخورد و مقابل رئال مادرید شکست خورد. رسانه ها با طعنه او را بازنده فینال ها و طلسم شده خطاب کردند.اما مرد آلمانی توجهی به نیش و کنایه رسانه ها و کارشناسان نداشت، انگار او از آینده خبر داشت و می دانست که چگونه دیگران را متحیر می کند. سال ۲٠۱۸ با خرید آلیسون بکر از رم خیالش از بابت دروازه راحت شد و با پیشرفت آرنولد و رابرتسون در کنار خط دفاع و خرید فابینیو تیمش را تکمیل کرد و ترکیبی یکدست و پرستاره تشکیل داد. او عزم خود را جزم کرد و با کامبک دراماتیک مقابل بارسلونا مجددا فینالیست اروپا شد و این بار قصد تسلیم شدن نداشت و با غلبه بر دیگر تیم انگلیسی تاتنهام، لیورپول را برای ششمین بار بر قله اروپا نشاند و فاتح لیگ قهرمانان اروپا شد. ذوق و خوشحالی از طرفداران متعصب و بازیکنان تیم می بارید اما خواسته بزرگ آنان دیدار با یار غایب بود،یاری که سی سال آن را ملاقات نکرده بودند یعنی قهرمانی لیگ انگلیس

.

ناکامی در کسب قهرمانی لیگ برتر قصه هر فصل لیورپول بود و دردناک ترین آن ها نیز فصل قبل اتفاق افتاد. قرمز های مرسی ساید فصل ۲٠۱۹_۲٠۱۸ با کلوپ امید زیادی برای قهرمانی داشتند و انصافا هم بازی های شایسته ای را به نمایش گذاشتند اما باز هم حسرت قهرمانی جزیره به دلشان ماند. لیورپول با ۹۷ امتیاز پایین تر از منچسترسیتی و فقط و فقط با یک امتیاز اختلاف نایب قهرمان شد. لک لک ها بهتر از هر تیم دیگری امتیاز کسب کردند و حتی از بسیاری قهرمانان لیگ های مختلف هم بیشتر امتیاز داشتند اما ناتوانی در قهرمان شدن مثل یک بختک دست از سر لیورپول بر نمی داشت. کلوپ بار دیگر زمین خورد اما هرگز تسلیم نشد، نایب قهرمانی آن هم فقط با یک امتیاز کمتر دردناک بود اما یورگن آن قدر خوش قول بود که وعده خود را عملی کند،همانطور که گفته بود تا کمتر از چهار سال جام را به دست می آوریم، این امر را محقق کرد، او که از لحاظ فنی بسیار قدرتمند بود و با تاکتیک هایش کلاس کاری خود را بالا برده بود با تلاش چند برابر شاگردانش و استقامت در راه پیروزی بالاخره به حسرت سی ساله پایان داد و با قهرمانی لیگ جزیره شاهکار کرد. اولین قهرمانی لیگ جزیره و مجموعا نوزدهمین قهرمانی سطح اول انگلیس برای لیورپول به دست آمد،درسته که لیورپول نتوانست مثل آرسنال ونگر ۲٠٠۴ جام طلایی به دست بیاورد،شاید نتوانست سه گانه کسب کند و در جام حذفی و لیگ قهرمانان حذف شد اما همین که بعد از سی سال لیگ را بالای سر برد جای تقدیر و تشکر از کلوپ و شاگردانش هم دارد. همه جهان عقیده دارند که لیورپول مزد زحمتش را گرفت و کاملا استحقاق قهرمانی را داشت. پپ گواردیولا در وصف کلوپ می گوید: یورگن کلوپ بهترین مربی حال حاضر دنیاست.استیون جرارد هم طی مصاحبه ای بیان کرده بود بعد از اینکه کلوپ لیگ را فتح کرد باشگاه باید برای ساخت مجسمه او دست به کار شود.

به زعم بسیاری طرفداران و کارشناسان یورگن کلوپ می تواند یادآور دوران خوش بیل شنکلی و باب پیزلی باشد.اشک های کلوپ بعد از قهرمانی و تقدیم آن به کنی دالگلیش و استیون جرارد نشانگر عشق و تعهد نابغه دوست داشتنی آلمانی به باشگاه بود.لیورپول در فاصله هفت بازی مانده تا پایان فصل قهرمان شد و رکورد سریع ترین قهرمانی در تاریخ این رقابت ها را به خود اختصاص داد. همچنین به سریع ترین تیم تاریخ انگلیس تبدیل شد که به رکورد ۳٠ برد در یک فصل می رسد. به علت شیوع ویروس کرونا و تعویق مسابقات، قرمز های مرسی ساید دیر هنگام ترین قهرمانی را از لحاظ تاریخ میلادی را به دست اوردند. لیورپول برای سومین فصل متوالی در آنفیلد شکست نخورد و اقتدارش را در خانه نشان داد. ۳۲ برد، ۳ مساوی، ۳ باخت، ۸۵ گل زده، ۳۳ گل خورده و ۱۵ کلین شیت حاصل کار شاگردان کلوپ در این فصل لیگ جزیره است

وقتی که چلسی موفق به شکست منچسترسیتی شد و قهرمانی لیورپول رسمی شد، بازیکنان آن قدر غرق در خوشحالی شدند که در بازی بعدیشان مقابل من سیتی انگار نه انگار در مستطیل سبز بازی می کردند و گویی در مغزشان همچنان جشن و پایکوبی می کردند و همین باعث باخت چهار گله مقابل شاگردان پپ شد اما اهمیتی نداشت،چه چیزی مهم تر از قهرمانی بود. بعد از اینکه در بازی برابر چلسی پیروز شدند و جام را در آنفیلد بالای سر بردند، هواداری در استادیوم حضور نداشت و طرفداران متعصب و وفادار نتوانستند از نزدیک شاهد قهرمانی تیمشان باشند ولی به حدی در خیابان ها و اطراف ورزشگاه پایکوبی کردند که به همه ثابت شد که لیورپولی ها روی شعار هرگز تنها قدم نخواهی زد،غیرت دارند.در خیابان های شهر لیورپول جا برای سوزن انداختن نیست و پرچم سرخ تمام منطقه را فرا گرفته و از طرفی شادی بازیکنان وصف ناپذیر است و این قدرت و اراده و خوش قولی یورگن کلوپ را نشان می دهد، کسی که از تیمی نا امید تیمی بی نظیر و مهارنشدنی ساخت و آسمان طلایی بعد از طوفان را نشان تمام لیورپولی ها و چه بسا دنیا داد و حالا به یاد حرف جوردن هندرسون آخرین بازمانده تیم ۲٠۱۴_۲٠۱۳ که با تلخی نایب قهرمان شد پی می بریم که وقتی کلوپ از در باشگاه وارد شد همه چیز تغییر کرد. انگار کلوپ پیامبری بود که برای معجزه آمد و یک قوم نا امید را از فرش به عرش رساند. او فرشته نجاتی است که لیورپول را از باتلاق نجات داد. چیزی که مشخص است این است که ترکیب هماهنگ،متحد و فوق العاده قرمز های مرسی ساید با کلوپ می توانند تا سال ها افتخارات را شخم بزنند و بر قله موفقیت بایستند. قهرمانی لیورپول ورژن جنتلمن آلمانی دل چند نسل عاشق و وفادار را شاد کرد که در تمام این سال ها فقط و فقط به یک چیز اعتقاد داشتند،(( تو هرگز تنها قدم نخواهی زد))

 

 

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.