جدیدترین مطالب

شکست دوباره ی آرسنال مقابل بزرگان | وقتی استاد مچ شاگرد را خواباند!

  • توسط نوید صحرانورد
  • ۱۳ روز قبل
  • ۲۶۰ بازدید
  • ۱ دیدگاه

اختصاصی فوتبال پلاس؛ آرسنال در فاصله ی تنها دو هفته بار دیگر به یک رقیب بزرگ خود (بیگ سیکس) باخت، آیا این شکست ها باید آغاز نا امیدی از جوانترین مربی لیگ جزیره باشند یا توپچی ها برای رسیدن به مرحله ای که بتوانند با بزرگان رقابت کنند نیازمند گذار از چنین شکست هایی اند؟

استاد و شاگرد

گواردیولا قبل از دیدار تیمش مقابل آرسنال از این گفت که بازیِ دو تیم مشخص می کند که کدام یک (خودش یا آرتتا) استاد هستند، بنظر می رسد نتیجه ی بازی امشب، هنوز آرتتا را در مرتبه ی شاگردی نگه داشته است!

اما فارغ از تعارفات معمول، پپ و میکل در طول چهارسال گذشته زوج قدرتمندی را روی نیمکت سیتی تشکیل دادند، دو بار قهرمانی در جزیره گواه این مدعاست، میکلِ تشنه ی یادگیری و گواردیولای نابغه ثابت کردند در کنار یکدیگر قادر به کارهای بزرگی هستند، ترک اتحاد توسط آرتتا به مقصد امارات اما به سادگی عوض کردن یکی از بلیط های هواپیمایی شرکت اماراتی با یک شرکت اماراتی دیگر نبود، این جدایی تقریبا به هر دو ضربه زد، اما به کدام یک بیشتر؟

پپ گواردیولا و میکل آرتتا – همکاران سابق، رقیبان امروز!

با رفتن آرتتا که تقریبا به مرد اول تمرینات سیتی و نابغه ی لحظات دشوار بازی های تیم گواردیولا تبدیل شده بود، باخت های بد از راه رسیدند، حذف از لیگ قهرمانان توسط لیون، از دست دادن قهرمانی با یک فاصله ی باور نکردنی نسبت به لیورپول، باخت در جام حذفی بدست تیم آرتتا و شروع ضعیف در فصل جدید اما از این خبر می داد که گواردیولا با تمام تجربه ی خود با رفتن یکی از مورد اعتماد ترین دستیاران خودش در طول این سال ها حالا با یک خلا جدی روبرو شده است. خلایی که بنظر میرسد در طول فصل نیز خودش را نشان دهد و گهگاهی با بازی هایی مثل دیدار مقابل لستر و یا لیدز روشن تر از روز شود.

پپ گواردیولا – او بدون آرتتا کلافه بنظر میرسد!

اوضاع در سمت دیگر بنظر متفاوت می رسید، آرتتا جوان است و حمایت هواداران آرسنالی را نسبت به خود دارد، همین دو گزینه ی برای اینکه او با خیال راحت در شمال لندن کار کند کافیست، او در اولین تجربه ی مربیگری خود که به یک سال هم نرسید، یک جام حذفی و یک جام خیریه را برای تیم بدست آورد، این ها هنوز کافی نیست اما از دوران فاجعه ی امری خیلی حیلی بهتر است.

هر چند آرتتا در بردن جام حذفی رقبای سختی مثل لیورپول و سیتی را از پیش رو برداشت، اما او کماکان در لیگ برتر یک بازنده مقابل بزرگان بوده، شکست های سال قبل مقابل چلسی، تاتنهام، سیتی و…، و دو باختِ اخیر که یکی جلوی لیورپول بود و دیگری باز هم مقابل سیتیزن ها، نشان دهنده ی این است که تیم میکل برای رقابت با بزرگان در جزیره که تورنمنتی بسیار رقابتی تر از سایر جام هاست، راه درزای در پیش دارد، همانطور که گواردیولا در نبود دستیار نفر اولش در تیم، عملا در بازی های بزرگ دچار چالش شده این موضوع برای آرتتا هم صدق می کند، او مطمئنا باز هم حمایت هواداران را خواهد داشت (فراموش نکنیم آرسنال عادت به تغییرات سریع روی نیمکت ندارد)، اما برای شروع دورانی که قرار است در آینده افتخار آفرین خوانده شود نیاز به بردن بازی های بزرگ و سپس بدست آوردن جام است، اما آیا همه چیز به تجربه مربوط می شود؟ یا بازیکنانی که در دسترس هستند نیز در این موضوع دخیل اند؟

میکل آرتتا – سرمربی آرسنال

آرسنال هنوز کار دارد!

اما در کنار این موضوع که آرتتا نیاز به زمان دارد و تبدیل شدن از یک دستیار به سرمربی آن هم در یک لیگ رقابتی با یک نیم فصل تکمیل نمی شود، باید به ترکیب تیم هم اشاره کرد، آرسنال آرتتا شبیه ترین تیم به لیورپولِ کلوپ در سال ۲۰۱۵ و اولین سال مربیگری او در آنفیلد است، از آن تیمی بازیکنان زیادی نمانده و سبک بازی آن ها با پنج سال پیش کاملا متفاوت است، آن ها باگذشت هر سال باخت هایشان را کمتر کردند و البته یورششان به سمت جام ها را شروع!

باشگاه فوتبال آرسنال

نباید فراموش کنیم که آرسنال در مرحله ی گذار قرار دارد، آن ها هنوز در ترکیب خود به ثبات نرسیده اند و اولین گام برای برگشتن به روزهای اوج نه قهرمانی بلکه کسب سهمیه ی لیگ قهرمانان است، هر چند آرسنال در این تابستان کاملا در جهت عکس با بسیاری از تیم های دیگر عمل کرد و خرید های گرانقیمتی انجام داد اما تا جا افتادن گابریل ماگالاش و توماس پارتی در تیم زمان زیادی باقی مانده، علاوه بر این توپچی ها هنوز در خط میانی یک هافبک بازیساز ندارند، حسام عوار به تیم اضافه نشد و شاید اگر اختلافات و حواشی اطراف اوزیل نبود او یک گزینه ی در درسترس سریع بود، مطمئنا آرتتا برای پیاده کردن ایده هایش علاوه بر نیاز داشتن به زمان، به بازیکنانی هم احتیاج دارد که بتوانند تیم را به روزهای اوج خود برگردانند، شاید در ادامه ی فصل با هماهنگی بازیکنانی مثل گابریل ماگالاش، اعتماد به ویلیام سالیبا، بازشگت مارتینلی و جا افتادن توماس پارتی، آن ها نیمی از راه را بروند.

اعتماد، رمز پیروزی

هر چند صبر هواداران آرسنال در طول این سال ها به سر آمده اما آن ها تازه در شروع راه هستند، راهی که ادامه دادن با یکی از قدیمی های باشگاه که انگیزه های زیادی روی نیمکت دارد، بسیار آسان تر از کنار گذاشتن آن و اعتماد به ناشناخته هایی همچون امری است، آرسنال راه درازی در پیش دارد و هنوز آرتتا به قول پپ یک شاگرد است، برای رسیدن به چایگاهی که در سال ۲۰۰۴ در دست تیم حاطره انگیز هایبری بود باید همراهِ شاگرد مسیر رسیدن به استادی را طی کرد، مسیر رسیدن به پیروزی را!

قبلی «
بعدی »

پژوهشگر فوتبال و ورزشی نویس
  • instagram

۱ دیدگاه

  1. سلام به نظرم توماس پارتی واقعا لازمه بیشتر ازش استفاده بشه الان آرسنال یکم زمان میخواد تا بتونه تاکتیک آرتتا رو اجرا کنه ولی من به تیم امیدوارم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.