افعی ها بعد از سال ها دوباره سمی شدند! نیش نراتزوری، این بار به قلب بیانکونری!

اختصاصی فوتبال پلاس؛ در شب رونمایی اینتر از دن آنتونیو، جوزپه مه آتزا بار دیگر بوی دوران مورینیو را به خود گرفت، جایی که اینتری ها با ۴ گل لچه را در هم کوبیدند.

در نخستین هفته از فصل جدید سری آ سال ۲۰-۲۰۱۹، اینترِ مدلِ آنتونیو کنته متفاوت با تمام اینتر های سال های قبل بود، آنان به یاد دوران خوش آخرین قهرمانیشان در ایتالیا که با کسب سه گانه هم همراه بود، فصل جدید را آغاز کردند، متفاوت، پر انگیزه و البته مهم تر از همه با آنتونیو کنته، مردی که به برگرداندن تیم های رو به افول، به اوج شهره است، همان کسی که یوونتوس را بعد از دو فصل هفتمی در زمان برگشت به سری آ دوباره با قهرمانی آشنا کرد و قبل از آن هم سیه نا را به سری آ برگرداند، حالا او، بعد از ماجراجویی در تیم ملی ایتالیا و چلسی به ایتالیا بازگشته تا بیمارِ دیگری را درمان کند، بیماری که تیم کوچکی نیست اینتر میلان، قهرمان سال های زیادی از سری آ و برنده لیگ قهرمانان که بنظر میرسد طلسم شده باشد و چه کسی بهتر از دن آنتونیو مردی شکل گرفته از رقیب قسم خورده ی شان یوونتوس؟ تا شاید همانی که بانوی پیرِ ایتالیا را دوباره جوان کرد و پایه های سلطنت بیانکونری را در ایتالیا محکم ساخت با دستان خودش، هر چه ساخته را با خاک یکسان کند برای سلطنتی جدیدتر این بار در شهری که عادت ندارد روی دور مد نباشد مبلان و اینترش.

شاید برای هیجان زده شدن کمی زود باشد اما نمایش اینتر در دوشنبه شب برای هر اینتری ای که بعد از سال ۲۰۱۰ دیگر روی خوشی ندیده بیشتر از یک نمایش معمولی بود، کنته که عادت ندارد تأثیر گذاری در تیم هایش را از همان روز های آغازین شروع نکند، با اینتر نیز همین رویه را ادامه داد، مستحکم، باقدرت و در حد تیم هایی که جام می خواهند و نه کمتر از آن، آنان رو به روی لچه همانی بودند که باید باشند، یک بازی روبه جلو، پر سرعت، همراه با شوت زنی های متداول برای چیزی که می خواهند، گل و نتیجه! بر عکس تمام این سال ها که با رفت و آمد مربیان پرشماری همراه بوده، مربیانی مثل بنیتز، استراماچونی، ماتزاری، مانچینی، اسپالتی و… که با هدف تغییر در سبک بازی تیم هم صورت گرفته و البته نتیجه ی متضادی هم داشته، بنظر می رسد کنته همان هدف غایی باشد کسی که می تواند در یک پروسه ی میان مدت و جلب کردن اعتمادی بیشتر از اعتماد های قبلی به سایر مربیان، دوباره اینتر را از زیر خاکستر بلند و شعله ور کند.

او نشان داده مرد روز های سخت است، شاید قهرمانی در جزیره این موضوع را اثبات کند، تعداد مربیانی که در لیگ برتر و در سال اول حضورشان قهرمان شده اند زیاد نیست اما او جزو همین هاست، هر چند پایانش در چلسی به اندازه ی کافی دراماتیک و با یک روی خوش نبود اما او میراثش را در چلسی هم بجا گذاشت با همان سیستم معروف ۲-۵-۳ خودش و بردن جام جلوی تاکتیکی ترین مربیان دنیا، کار در سری آ برای او اگر آسان تر نباشد سخت تر نیست، شناخت ویژه اش از این لیگ، بازیکنان و مربیانش راه را می تواند برایش هموار تر کند، اما همانطور که گفته شد این یک شبه شدنی نیست، زمان عنصر کلیدی برای بلند شدن یکی از تیم های شهر میلان به آغوش دوباره ی سری آ است به این امید که بعدا دست همشهری شان را هم بگیرند.

ترکیب اینتر در هفته ی اول امیدوار کننده بود، سنسی نوید که یک هافبک انرژیک را در میدان می داد، با انگیزه و پرشور، لائوتارو مارتینز، حلقه ی گمشده ی این سال های اینتر است، دونده، پر سرعت و تکنیکی، همان چیز هایی که باید یک آرژانتینی در خود داشته باشد، بنظر می رسد او نسبت به سال قبل به تکامل رسیده باشد، بروزویچ بالاخره خودی نشان داد و عملکردی بهتر از سال های قبل از خود نشان داد، شاید این به حضور کنته برگردد، باید منتظر هفته های آینده و بازی های او ماند، هندانوویچ در قامت کاپیتان و کسی که نسل طلایی اینتر را هم بعد از سه گانه دیده با صلابت در درون دروازه حضور داشت، و اما روملو لوکاکو، اینتر به چنین مهاجمی، چنین کاریزمایی و چنین خریدی نیاز حیاتی داشت، برای اینکه باور کند قرار است برای چه چیزی بجنگد؟ مسئله ای که در آ.ث میلان هنوز به خوبی حل نشده است، لوکاکو با اولین گل در اولین بازی حضورش در جوزپه مه آتزا را جشن گرفت تا بلکه منتظر آتش بازیش در این فصل سری آ باشیم، اما هنوز نیاز به یک هافبک بازیساز در اینتر احساس می شود، کسی که بتواند نبض بازی اینتر را مال خود کند کسی مثل اسنایدر، جای یک وینگر خوب همانند الکسیس سانچز هم در این تیم ِکنته احساس می شود، شاید اینتر تا پایان نقل و انتقالات خبر های خوبی برای هوادارانش داشته باشد، باید دید!

حالا و با تمام این تغییرات همه منتظر ادامه ی فصل هستند، که آیا اینتر لقمه ی گلوگیری برای یووه خواهد شد، یا به زمان نیاز خواهند داشت یا اینکه کنته هم ادامه ی دور باطل مربیان قبلی خواهد بود؟ اگر نمایش اینتر جلوی لچه ادامه دار شود و آن ها به بهتر شدن خود ادامه دهند آن وقت شاید دیگر قهرمانی برای یووه به آسانی فصل گذشته نباشد، باید نظاره گر ادامه ی فصل سری آ بود فصلی که شاید معادلات قهرمانی امسال را برهم نزند اما می تواند در دراز مدت آن را تبدیل به چیزی هیجان انگیز تر از تمام شش-هفت فصل اخیر کند، رگه هایی از این جذابیت که با خرید هایی بهتر از سال های قبل برای تیم ها همراه بوده نه فقط در بازی اینتر بلکه در بازی یووتوس، فیورنتینا، ناپولی و … در هفته ی اول مشاهد شد، و حالا ما به امید برگشتن همه ی آن روز های نوستالژیک در سری آ ادامه ی فصل را نظاره گر خواهیم بود، تا شاید دوباره آن روز های خوش از راه برسند.

قبلی «
بعدی »

پژوهشگر فوتبال و ورزشی نویس
  • instagram

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.