از سیاست تا ورزش ؛ از قله با باشگاه تا دامنه با ملی؛ هفته ای که گذشت

به سان هرهفته هفته ای که گذشت را با کاریکاتور های پر مفهوم حمید سحری مرور میکنیم …

خروج از بحران با کمک دونالد ترامپ

در هفته ای که سرخط اخبار را توییت های طعنه آمیز ترامپ ، زبان قاطع جو بایدن و شمارش آرا تشکیل میدادند ؛ سولسشر با پیروزی ارزشمند برابر اورتون آماده این روز ها خودش را از پرس فشار های رسانه ای خارج کرد. حتی با این نتیجه هم شرایط تغییر چندانی نکرد . اسفناک ، تحقیرآمیز و بسیار ترسناک ؛ شیاطین زیر پاها در جایگاه چهاردهم.

 

مادریدی هایی که تسخیر شدند…

بعد از پیروزی هیجان انگیز برابر اینتر ، یه شروع ایده آل در لالیگا و در مصاف با والنسیا بمب انرژی بود ؛ دقیقا همان چیز که سربازان زیدان احتیاج داشتند انرژی، انرژی و انرژی. آن کورتوا نگون بخت در بین تسخیر شدگان خودی گرفتار شد؛ یک گل به خودی در کلاس جهانی از رافا وارانی که دیگر قابل اعتماد نیست . و اشتباه مهلک از ال کاپیتانو که زیر پرونده سیاه این مسابقه را امضا زد . مادریدی ها با تسخیر شدگان خودی با چهارگل تحقیر شدند.

 

تغییر وضعیت کورتوا از عادت تا آرزو

کاری که در فصل گذشته برایش عادت شده بود حالا دوباره زیر سایه سنگین آرزو گم شده است. یادمان نرود که هفت بازی است که کورتوا کلین شیت نکرده است و این میتواند حاصل ویرانی دوباره خط دفاعی باشد.

 

سوگواری در ایام مصدومیت به پاس خدمات آنها

آنسو فاتی جوانی که رکورد ها را یکی پس از دیگری جابه جا کرد و به گونه به مهره قابل اعتماد رونالد کومان تبدیل شده بود راهی جهنم مصدومان شد. جاشوا کیمیچ پسر قاطع و کوبنده مانشافت ، فده والورده نمادی از جنگندگی و ترنت آرنولد با آن سانتر های بهشتی همگی همنشین آنسو شدند. جا دارد به پاس قدردانی از آنها سر تعظیم فرود آوریم…

رونالدو در اعتیاد شهد شیرین گلزنی

کریس پس از دست و پنجه نرم کردن با کووید و از دست دادن تقابل با مسی از دیار کرونا رهایی یافت. تنها سه دقیقه فرصت خواست تا پس از ورودش به زمین به عنوان بازیکن تعویضی شهد شیرین گلزنی را بچشد. بعد از آن گلی دیگر را نیز به ثمر رساند تا اثر ویروس روی کریس نمایان شود… محرکی برای قدرتمند تر شدن. در مصاف با لاتزیو هم گل زد و این است معنای واقعی معتاد بودن به گلزنی.

 درخت های با ثمر ۲۰۱۸ ؛ خار و خاشاک ۲۰۲۰

وقتی جام جهانی با دستان ستارگان فرانسوی بالا رفت ، فقط به پیشرفت آنها فکر میکردیم . با خود میگفتیم چه خوش بخت اند مادریدی ها از یکسو با گریزمان و از سویی دیگر با واران . چه خوشبخت اند منچستری ها که قرار است پوگبا آسمان آن ها را قرمز رنگ کند . اما شرایط بدین سان لطیف و جذاب پیش نرفت. همانطور که هم اکنون میبینیم هواداران از بازی بدون رغبت و نه جندان موثر پوگبا حرف میزنند. واران پاشنه آشیل تیمش شده است و اگر گل به خودی نزند حتما اشتباه منجر به گلی را انجام میدهد. باید از بچه های دلپاک بخواهیم قبل از فوت کردن شمع تولدشان برای گریزمان آرزوی گلزنی کنند. درخت ها خار شدند و خاطره هایشان آرزو شدند.

 

مرسی فوتبال مرسی زندگی ؛ تا هفته بعد خدا نگهدار

قبلی «
بعدی »

محقق و پژوهشگر فوتبال

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.